سرزمین اهورایی به نام ایزد پاك این تارنما یكی ازهزاران تارنماهایی است كه در راه زنده كردن فرهنگ و تمدن با شكوه ایران و ایرانی گام برمیدارد.فرهنگ و تمدنی كه امروزه دیگر از آن هیچ نام و نشانی باقی نمانده و حتی خود ما هم آنرا به تاریخ سپرده ایم. امید است که شما دوستان گرامی با بیان دیدگاه های سازنده خود مرا در بهبود هرچه بیشتر این تارنما یاری کنید. ( با سپاس ) http://sarzamineahorai.mihanblog.com 2017-06-27T20:04:29+01:00 text/html 2013-05-13T10:02:40+01:00 sarzamineahorai.mihanblog.com آراد . . http://sarzamineahorai.mihanblog.com/post/87 <center></center> <font color="#000000"> <div style="font-size: 2px; font-weight: bold;"><strong><font color="#000000" size="2"><br></font></strong></div><b><font class="Apple-style-span" size="2"><div><font color="#000000"><b><font class="Apple-style-span" size="2"><br></font></b></font><a href="http://sarzamineahorayi.rozblog.com/" target="_blank" title=""><center><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://sarzamineahorai.rozup.ir/Untitled_1_copy.PNG" alt="سرزمین اهورایی"></center><span class="ws-title"></span><p align="center"></p></a></div><div><font color="#000000"><b><font class="Apple-style-span" size="2"><br></font></b></font></div></font></b></font><font color="#000000"><b><font class="Apple-style-span" size="2">تازه ترین نوشتار تارنما:</font></b></font><div><br></div><div><br></div><div><ul><li><a href="http://sarzamineahorai.mihanblog.com/post/249" style="text-decoration: initial; font-family: Tahoma; text-align: start;"><font color="#990000" size="2"><b>نقش غنایم و ثروت هند در ساختار اقتصادی غزنویان</b></font></a></li></ul><div><b style="line-height: 18px; "><a href="http://sarzamineahorai.mihanblog.com/post/194" class="mainlevel" title="حکومت طاهریان ( مقدمه)" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 6px; padding-right: 0px; padding-bottom: 6px; padding-left: 12px; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-top-style: initial; border-right-style: initial; border-bottom-style: initial; border-left-style: initial; border-top-color: initial; border-right-color: initial; border-bottom-color: initial; border-left-color: initial; border-image: initial; outline-style: none; text-decoration: none; display: inline !important; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; line-height: 16px; background-position: 0% 12px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: small; line-height: 18px; font-family: Tahoma; "><font color="#000000"><strong><br><br></strong></font></span></a></b></div><div><b><a href="http://sarzamineahorai.mihanblog.com/post/194" class="mainlevel" title="حکومت طاهریان ( مقدمه)" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 6px; padding-right: 0px; padding-bottom: 6px; padding-left: 12px; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-top-style: initial; border-right-style: initial; border-bottom-style: initial; border-left-style: initial; border-top-color: initial; border-right-color: initial; border-bottom-color: initial; border-left-color: initial; outline-style: none; text-decoration: none; display: inline !important; background-position: 0% 12px; "><font color="#000000"><strong>نوشتار پیشین</strong></font><span class="Apple-style-span" style="font-size: small; line-height: 18px; font-family: Tahoma; "><strong><font color="#000000">&nbsp;تارنما:</font></strong></span></a></b><br><span class="Apple-style-span" style="font-family: Tahoma; font-size: small; "><br></span></div><div><ul><li><a href="http://sarzamineahorai.mihanblog.com/post/248" style="text-decoration: initial; font-family: Tahoma; text-align: start;"><b><font size="2" color="#990000">سلطان محمود غزنوی</font></b></a></li></ul><div><font class="Apple-style-span" color="#993300" size="2"><br></font></div><div><font class="Apple-style-span" color="#993300" size="2"><hr></font></div></div><div><br><strong><div style="font-size: small; "><strong><font size="2">فرازهایی از پربازدیدترین نگاشته های این تارنما:</font></strong></div></strong><ul style="line-height: 1.2; "> <li style="font-weight: normal;"> <div align="right"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><a title="" href="http://sarzamineahorai.mihanblog.com/post/126" target="_blank"><font class="Apple-style-span" color="#000000">ارسال نوشتار ( مقاله )</font></a></span></div> </li><li style="font-weight: normal;"> <div align="right"><font color="#000000" size="2"><a href="http://sarzamineahorai.mihanblog.com/post/56" target="_blank"><font color="#000000" size="2">معروف ترین آتشکده های ایران</font></a></font></div> </li><li style="font-weight: normal;"> <div align="right"><font color="#000000" size="2"><font size="2"><font color="#000000">&nbsp;</font></font><a title="" href="http://sarzamineahorai.mihanblog.com/post/148" target="_blank"><font color="#000000" size="2">تخت جمشید در آستانه نابودی</font></a><a href="http://sarzamineahorai.mihanblog.com/post/148" target="_blank"></a></font></div> </li><li style="font-weight: normal;"> <div align="right"><font color="#000000"><a href="http://sarzamineahorai.mihanblog.com/post/8" target="_blank"><font color="#000000" size="2">رویارویی تاریخی کورش و اسکندر </font></a></font></div> </li><li style="font-weight: normal;"> <div align="right"><font color="#000000"><a href="http://sarzamineahorai.mihanblog.com/post/16" target="_blank"><font color="#000000" size="2">خط میخی چگونه رمز گشایی شد</font></a>&nbsp;؟</font></div> </li><li style="font-weight: normal;"> <div align="right"><a href="http://sarzamineahorai.mihanblog.com/post/4" target="_blank"><font color="#000000" size="2">گاهشمار ایرانی و مناسبت های ایرانی</font></a><font color="#000000" size="2">&nbsp;</font></div> </li><li style="font-weight: normal;"> <div style="margin-left: 0px;" align="right"><font size="2"><a title="" href="http://sarzamineahorai.mihanblog.com/post/140" target="_blank"><font color="#000000" size="2">گفتگو با علی معلم درباره فیلم كوروش بزرگ</font></a></font></div> </li><li style="font-weight: normal;"> <div style="margin-left: 0px;" align="right"><a href="http://sarzamineahorai.mihanblog.com/post/113" target="_blank"><font color="#000000" size="2">جدول نام روزهای هر ماه در گاهشماری ایرانی</font></a></div> </li><li style="font-weight: normal;"> <div style="margin-left: 0px;" align="right"><font color="#000000" size="2">&nbsp;</font><a href="http://sarzamineahorai.mihanblog.com/post/18" target="_blank"><font color="#000000" size="2">آیا خبر كشف بقایای ارتش كمبوجیه دروغ بود؟</font></a><font size="2"><font color="#000000"> </font></font></div> </li><li> <div style="margin-left: 0px;" align="right"><font color="#ff0000" size="2"><font color="#ff0000" size="2"><font color="#ff0000" size="2"><font color="#ff0000" size="2"><a href="http://sarzamineahorai.mihanblog.com/post/44">به خلیج فارس رای دهید و نگذارید آمار عربها افزایش یابد</a><a style="font-weight: normal;" href="http://sarzamineahorai.mihanblog.com/post/category/6"> </a></font></font></font></font></div> </li><li style="font-weight: normal;"> <div style="margin-left: 0px;" align="right"><font size="2"><font color="#000000" size="2"><a title="" href="http://sarzamineahorai.mihanblog.com/post/48" target="_blank"><font size="2"><font color="#000000" size="2">آیا نگارشِ مجدد تورات به دستور پادشاهان ایران انجام شد؟؟</font></font></a></font></font></div> </li><li style="font-weight: normal;"> <div style="margin-left: 0px;" align="right"><font size="2"><a title="" href="http://sarzamineahorai.mihanblog.com/post/120" target=""><font color="#000000" size="2">سرگذشت یك صفحه ١٢ میلیون دلاری از شاهنامه طهماسبی</font></a></font></div> </li><li><span class="Apple-style-span" style="font-size: small; "><a href="http://sarzamineahorai.mihanblog.com/post/29" target="_blank"><font class="Apple-style-span" color="#000000">عجایب بزرگ نقش های تخت جمشید در مقایسه با نقشهای دیگر تمدنها</font></a></span></li><li><a href="http://sarzamineahorai.mihanblog.com/post/214" title="حمایت از ثبت پسوندهای اینترنتی دات پارس (PARS.) و خلیج فارس (PersianGulf.)، نمودی از همبستگی ملی ایرانیان" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; outline-width: 0px; outline-style: initial; outline-color: initial; background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; text-decoration: none; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: small; "><b><font class="Apple-style-span" color="#993300">حمایت از ثبت پسوندهای اینترنتی دات پارس (PARS.) و خلیج فارس (PersianGulf.)، نمودی از همبستگی ملی ایرانیان</font></b></span></a></li></ul><div style="margin-left: 0px; " align="right"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; "><font class="Apple-style-span" color="#993300"><h2 class="contentheading" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 5px; padding-left: 0px; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; outline-width: 0px; outline-style: initial; outline-color: initial; background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; "></h2></font></span></div></div> </div> text/html 2013-04-22T10:02:39+01:00 sarzamineahorai.mihanblog.com آراد . کتابخانه ی تارنما http://sarzamineahorai.mihanblog.com/post/210 <br> <div class="mosimage"><img src="http://wintemplateup.persiangig.com/template/anion/images/dark-red/logo2.png" alt="" align="right"></div><p><font size="2">با درود به شما دوست داران ایران زمین<br> شما دوستان می توانید از این بخش برجسته ترین کتابهای ایران و جهان را در زمینه تاریخ و ادبیات با کیفیت بالا و با دو فرمت PDF&nbsp; , MP3&nbsp; دانلود کنید و از آن بهره مند شوید.</font></p><p><font size="2">خواهشمندم که با بیان دیدگاه های سازنده خود مرا در پیشرفت هرچه بیشتر این تارنما یاری رسانید.</font></p><p style="text-align: center;"><a href="http://sarzamineahorai.mihanblog.com/post/209" target="" title=""><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://bestrock.rozup.ir/aaaaaaaaa.PNG" alt=""></a></p> text/html 2013-03-17T14:00:24+01:00 sarzamineahorai.mihanblog.com آراد . جشن نوروز http://sarzamineahorai.mihanblog.com/post/168 <span style="WIDOWS: 2; TEXT-TRANSFORM: none; TEXT-INDENT: 0px; LETTER-SPACING: normal; BORDER-COLLAPSE: separate; FONT: 16px sans-serif; WHITE-SPACE: normal; ORPHANS: 2; COLOR: rgb(0,0,0); WORD-SPACING: 0px; -webkit-border-horizontal-spacing: 0px; -webkit-border-vertical-spacing: 0px; -webkit-text-decorations-in-effect: none; -webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px" class="Apple-style-span"><span style="LINE-HEIGHT: 21px; FONT-FAMILY: Tahoma, 'DejaVu Sans', sans-serif; FONT-SIZE: 14px" class="Apple-style-span"> <h2 style="text-align: center;background-image: none; border-bottom-color: rgb(170, 170, 170); border-bottom-width: 1px; border-bottom-style: solid; padding-bottom: 0.17em; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0.6em; margin-left: 0px; width: auto; color: black; font-size: 21px; padding-top: 0.5em; background-origin: initial; background-clip: initial; "><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"><img src="http://www.bultannews.com/files/fa/news/1389/12/29/42885_141.jpg"></span></h2><h2 style="background-image: none; border-bottom-color: rgb(170, 170, 170); border-bottom-width: 1px; border-bottom-style: solid; padding-bottom: 0.17em; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0.6em; margin-left: 0px; width: auto; color: black; font-size: 21px; padding-top: 0.5em; background-origin: initial; background-clip: initial; "><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal; font-size: 14px; "><b>نوروز</b></span><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal; font-size: 14px; ">&nbsp;برابر با&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal; font-size: 14px; "><b>یکم فروردین ماه</b></span><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal; font-size: 14px; ">&nbsp;(روزشمار خورشیدی)، جشن آغاز سال و یکی از کهن‌ترین جشن‌های به جا مانده از دوران باستان است. خاستگاه نوروز در&nbsp;ایران باستان&nbsp;می باشدو هنوز مردم مناطق مختلف&nbsp;فلات ایران&nbsp;نوروز را جشن می‌گیرند. امروزه زمان برگزاری نوروز، در آغازفصل بهار&nbsp;است. نوروز در&nbsp;ایران&nbsp;و&nbsp;افغانستان&nbsp;آغاز&nbsp;سال&nbsp;نو محسوب می‌شود و در برخی دیگر از کشورها تعطیل رسمی است.</span><span style="font: normal normal normal 16px/normal sans-serif; font-size: 14px; " class="Apple-style-span"> <p style="line-height: 1.5em; margin-top: 0.4em; margin-right: 0px; margin-bottom: 0.5em; margin-left: 0px; font-weight: normal; ">بنا به پیشنهاد<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>جمهوری آذربایجان،<sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-0" class="reference">[۱]</sup><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>مجمع عمومی سازمان ملل<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>در نشست<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>۴ اسفند<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>۱۳۸۸<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>(۲۳ فوریه ۲۰۱۰)<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>۲۱ ماه مارس<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>را به‌عنوان روز جهانی عید نوروز، با ریشهٔ<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>ایرانی<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>به‌رسمیت شناخت و آن را در تقویم خود جای داد. در متن به تصویب رسیده در مجمع عمومی سازمان ملل، نوروز، جشنی با ریشه ایرانی که قدمتی بیش از ۳ هزار سال دارد و امروزه بیش از ۳۰۰ میلیون نفر آن را<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>جشن<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>می‌گیرند توصیف شده‌است.<sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-1" class="reference">[۲]</sup></p> <p style="line-height: 1.5em; margin-top: 0.4em; margin-right: 0px; margin-bottom: 0.5em; margin-left: 0px; font-weight: normal; ">پیش از آن در تاریخ<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>۸ مهر<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>۱۳۸۸<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>خورشیدی،<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><i>نوروز</i><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>توسط<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>سازمان علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، به عنوان<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>میراث غیر ملموس جهانی، به ثبت جهانی رسیده‌بود.<sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-2" class="reference">[۳]</sup><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>در<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>۷ فروردین<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>۱۳۸۹<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>نخستین دورهٔ<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>جشن جهانی نوروز<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>در<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>تهران<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>برگزار شد و این شهر به عنوان «دبیرخانهٔ نوروز» شناخته شد.</p></span><span class="mw-headline" style="font-weight: normal; ">زمان نوروز</span><span class="Apple-converted-space" style="font-weight: normal; ">&nbsp;</span></h2> <p style="LINE-HEIGHT: 1.5em; MARGIN: 0.4em 0px 0.5em">جشن نوروز از لحظهٔ<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>اعتدال بهاری<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>آغاز می‌شود. در دانش<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>ستاره‌شناسی، اعتدال بهاری یا اعتدال ربیعی در<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>نیم‌کره شمالی<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>زمین<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>به لحظه‌ای گفته می‌شود که<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>خورشید<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>از صفحه<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>استوایزمین می گذرد و به سوی شمال آسمان می‌رود. این لحظه، لحظه اول<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>برج حمل<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>نامیده می‌شود،<sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-autogenerated8_3-0" class="reference">[۴]</sup><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>و در<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>تقویم هجری خورشیدی<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>با نخستین روز (<i>هرمز روز</i><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>یا<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><i>اورمزد روز</i>) از ماه<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>فروردینبرابر است. نوروز در<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>تقویم میلادی<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>با<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>۲۰،<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>۲۱<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>یا<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>۲۲ مارس<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>مطابقت دارد.<sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-autogenerated4_4-0" class="reference">[۵]</sup></p> <p style="LINE-HEIGHT: 1.5em; MARGIN: 0.4em 0px 0.5em">در کشورهایی مانند<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>ایران<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>و<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>افغانستان<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>که<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>تقویم هجری شمسی<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>به کار برده می‌شود، نوروز، روز آغاز سال نو است. اما در کشورهای<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>آسیای میانه<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>و<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>قفقاز، تقویم میلادی متداول است و نوروز به عنوان آغاز فصل بهار جشن گرفته می‌شود و روز آغاز سال محسوب نمی‌شود.</p> <h2 style="BACKGROUND-IMAGE: none; BORDER-BOTTOM: rgb(170,170,170) 1px solid; PADDING-BOTTOM: 0.17em; OVERFLOW-X: hidden; OVERFLOW-Y: hidden; MARGIN: 0px 0px 0.6em; WIDTH: auto; COLOR: black; FONT-SIZE: 21px; FONT-WEIGHT: normal; PADDING-TOP: 0.5em; background-origin: initial; background-clip: initial"><span id=".D9.88.D8.A7.DA.98.D9.87.D9.94_.D9.86.D9.88.D8.B1.D9.88.D8.B2" class="mw-headline">واژهٔ نوروز</span><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span></h2> <p style="LINE-HEIGHT: 1.5em; MARGIN: 0.4em 0px 0.5em">واژه<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><b>نوروز</b><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>یک اسم مرکب است که از ترکیب دو واژهٔ<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>فارسی<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>«نو»(تازه - جدید.اکنون) و «روز»(رووز-رز-روژ در فارسی میانه به چم خورشید و آفتاب هم بکار می رفته امروز معادل the day ) به وجود آمده است. امروزه در فارسی این نام در دو معنی به‌کار می‌رود:<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-6" class="reference">[۷]</sup></p> <p style="LINE-HEIGHT: 1.5em; MARGIN: 0.4em 0px 0.5em">۱) نوروز عام: روز آغاز اعتدال بهاری(برابری شب و روز) و آغاز سال نو<br>۲) نوروز خاص: روز ششم فروردین با نام «روز خرداد»</p> <p style="LINE-HEIGHT: 1.5em; MARGIN: 0.4em 0px 0.5em">ایرانیان باستان از نوروز به عنوان<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><i>ناوا سرِدا</i><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>یعنی<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><i>سال نو</i><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>یاد می‌کردند. مردمان ایرانی آسیای میانه نیز در زمان<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>سغدیان<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>و<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>خوارزمشاهیان، نوروز را<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><i>نوسارد</i><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>و<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><i>نوسارجی</i><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>به معنای<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><i>سال نو</i>می‌نامیدند.</p> <h3 style="BACKGROUND-IMAGE: none; BORDER-BOTTOM-STYLE: none; BORDER-BOTTOM-COLOR: ; PADDING-BOTTOM: 0.17em; OVERFLOW-X: hidden; OVERFLOW-Y: hidden; MARGIN: 0px 0px 0.3em; WIDTH: auto; COLOR: black; FONT-SIZE: 19px; FONT-WEIGHT: bold; PADDING-TOP: 0.5em; background-origin: initial; background-clip: initial"><span id=".D9.88.D8.A7.DA.98.D9.87_.D9.86.D9.88.D8.B1.D9.88.D8.B2_.D8.AF.D8.B1_.D8.A7.D9.84.D9.81.D8.A8.D8.A7.DB.8C_.D9.84.D8.A7.D8.AA.DB.8C.D9.86" class="mw-headline">واژه نوروز در الفبای لاتین</span><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span></h3> <p style="LINE-HEIGHT: 1.5em; MARGIN: 0.4em 0px 0.5em">در متن‌های گوناگون<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>لاتین، بخش نخست واژه نوروز با املای<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><i>No</i>،<i>Now</i>،<i>Nov</i><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>وNew<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><i>Naw</i><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>و بخش دوم آن با املای<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><i>Ruz</i>،<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><i>Rooz</i><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>و<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><i>Rouz</i><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>نوشته شده است. در برخی از مواقع این دو بخش پشت سر هم و در برخی با فاصله نوشته می‌شوند . در تلفظ خراسانی و فارسی میانه آنرا به شکل Newrouz نیروز تلفظ می کرده اند که بسیار شبیه به نیوروز است و ترجمه آن می شود روز جدیدیا همان اولین روز سال نو.</p> <p style="LINE-HEIGHT: 1.5em; MARGIN: 0.4em 0px 0.5em">اما به باور<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>احسان یارشاطر<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>بنیان‌گذار<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>دانشنامه ایرانیکا، نگارش این واژه در<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>الفبای لاتین<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>با توجه به قواعد<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>آواشناسی، به شکل<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><i>Nowruz</i><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>توصیه می‌شود. این شکل از املای واژه نوروز، هم‌اکنون در نوشته‌های<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>یونسکو<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>و بسیاری از متون سیاسی به کار می‌رود.</p> <h2 style="BACKGROUND-IMAGE: none; BORDER-BOTTOM: rgb(170,170,170) 1px solid; PADDING-BOTTOM: 0.17em; OVERFLOW-X: hidden; OVERFLOW-Y: hidden; MARGIN: 0px 0px 0.6em; WIDTH: auto; COLOR: black; FONT-SIZE: 21px; FONT-WEIGHT: normal; PADDING-TOP: 0.5em; background-origin: initial; background-clip: initial"><span id=".D9.BE.DB.8C.D8.B4.DB.8C.D9.86.D9.87" class="mw-headline">پیشینه</span><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span></h2> <p style="LINE-HEIGHT: 1.5em; MARGIN: 0.4em 0px 0.5em">منشأ و زمان پیدایش نوروز، به درستی معلوم نیست.<sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-autogenerated13_7-1" class="reference">[۸]</sup><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>در برخی از متن‌های کهن ایران ازجمله<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>شاهنامه فردوسی<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>و<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>تاریخ طبری،<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>جمشید<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>و در برخی دیگر از متن‌ها،<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>کیومرث<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>به‌عنوان پایه‌گذار نوروز معرفی شده‌است.<sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-autogenerated10_9-0" class="reference">[۱۰]</sup><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>پدید آوری نوروز در شاهنامه، بدین گونه روایت شده‌است که جمشید در حال گذشتن از<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>آذربایجان، دستور داد تا در آنجا برای او تختی بگذارند و خودش با تاجی زرین بر روی تخت نشست. با رسیدن نور خورشید به تاج زرین او، جهان نورانی شد و مردم شادمانی کردند و آن روز را<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><i>روز نو</i><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>نامیدند.<sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-autogenerated13_7-2" class="reference">[۸]</sup></p> <p style="LINE-HEIGHT: 1.5em; MARGIN: 0.4em 0px 0.5em">برخی از روایت‌های تاریخی، آغاز نوروز را به<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>بابلیان<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>نسبت می‌دهد. بر طبق این روایت‌ها، رواج نوروز در ایران به ۵۳۸ سال قبل از میلاد یعنی زمان حمله<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>کورش بزرگ<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>به بابل بازمی‌گردد.<sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-autogenerated13_7-3" class="reference">[۸]</sup>همچنین در برخی از روایت‌ها، از<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>زرتشت<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>به‌عنوان بنیان‌گذار نوروز نام برده شده‌است.<sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-autogenerated13_7-4" class="reference">[۸]</sup><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>اما در<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>اوستا<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>(دست کم در<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>گاتها) نامی از نوروز برده نشده‌است.</p> <h3 style="BACKGROUND-IMAGE: none; BORDER-BOTTOM-STYLE: none; BORDER-BOTTOM-COLOR: ; PADDING-BOTTOM: 0.17em; OVERFLOW-X: hidden; OVERFLOW-Y: hidden; MARGIN: 0px 0px 0.3em; WIDTH: auto; COLOR: black; FONT-SIZE: 19px; FONT-WEIGHT: bold; PADDING-TOP: 0.5em; background-origin: initial; background-clip: initial"><span id=".D9.86.D9.88.D8.B1.D9.88.D8.B2_.D8.AF.D8.B1_.D8.B2.D9.85.D8.A7.D9.86_.D8.B3.D9.84.D8.B3.D9.84.D9.87_.D9.87.D8.AE.D8.A7.D9.85.D9.86.D8.B4.DB.8C.D8.A7.D9.86" class="mw-headline">نوروز در زمان سلسله هخامنشیان</span><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span></h3> <p style="LINE-HEIGHT: 1.5em; MARGIN: 0.4em 0px 0.5em">کوروش دوم<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>بنیان‌گذار<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>هخامنشیان، نوروز را در سال ۵۳۸ قبل از میلاد، جشن ملی اعلام کرد. وی در این روز برنامه‌هایی برای ترفیع سربازان، پاکسازی مکان‌های همگانی و خانه‌های شخصی و بخشش محکومان اجرا می‌نمود.<sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-autogenerated10_9-1" class="reference">[۱۰]</sup><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>این آیین‌ها در زمان دیگر پادشاهان هخامنشی نیز برگزار می‌شده‌است. در زمان<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>داریوش یکم، مراسم نوروز در<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>تخت جمشید<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>برگزار می‌شد. البته در سنگ‌نوشته‌های به‌جا مانده از دوران هخامنشیان، به‌طور مستقیم اشاره‌ای به برگزاری نوروز نشده‌است.اما بررسی‌ها بر روی این سنگ‌نوشته‌ها نشان می‌دهد که مردم در دوران هخامنشیان با جشن‌های نوروز آشنا بوده‌اند،و هخامنشیان نوروز را با شکوه و بزرگی جشن می‌گرفته‌اند.<sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-autogenerated13_7-6" class="reference">[</sup><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>شواهد نشان می‌دهد داریوش اول هخامنشی، به مناسبت نوروز در سال ۴۱۶ قبل از میلاد سکه‌ای از جنس طلا ضرب نمود که در یک سوی آن سربازی در حال تیراندازی نشان داده شده‌است.</p> <p style="LINE-HEIGHT: 1.5em; MARGIN: 0.4em 0px 0.5em">در دوران هخامنشی، جشن نوروز در بازه‌ای زمانی میان ۲۱ اسفند تا ۱۹ اردیبهشت برگزار می‌شده‌است.</p> <h3 style="BACKGROUND-IMAGE: none; BORDER-BOTTOM-STYLE: none; BORDER-BOTTOM-COLOR: ; PADDING-BOTTOM: 0.17em; OVERFLOW-X: hidden; OVERFLOW-Y: hidden; MARGIN: 0px 0px 0.3em; WIDTH: auto; COLOR: black; FONT-SIZE: 19px; FONT-WEIGHT: bold; PADDING-TOP: 0.5em; background-origin: initial; background-clip: initial"><span id=".D9.86.D9.88.D8.B1.D9.88.D8.B2_.D8.AF.D8.B1_.D8.B2.D9.85.D8.A7.D9.86_.D8.A7.D8.B4.DA.A9.D8.A7.D9.86.DB.8C.D8.A7.D9.86_.D9.88_.D8.B3.D8.A7.D8.B3.D8.A7.D9.86.DB.8C.D8.A7.D9.86" class="mw-headline">نوروز در زمان اشکانیان و ساسانیان</span><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span></h3> <p style="LINE-HEIGHT: 1.5em; MARGIN: 0.4em 0px 0.5em">در زمان<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>اشکانیان<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>و<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>ساسانیان<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>نیز نوروز گرامی داشته می‌شد. در این دوران، جشن‌های متعددی در طول یک سال برگزار می‌شد که مهمترین آنها نوروز و<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>مهرگان<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>بود. برگزاری جشن نوروز در دوران ساسانیان چند روز (دست کم شش روز) طول می‌کشید و به دو دوره<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><i>نوروز کوچک</i><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>و<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><i>نوروز بزرگ</i><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>تقسیم می‌شد. نوروز کوچک یا نوروز عامه به مدت پنج روز، از یکم تا پنجم فروردین گرامی داشته می‌شد و روز ششم فروردین (خردادروز)، جشن نوروز بزرگ یا نوروز خاصه برپا می‌شد.<sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-autogenerated14_10-2" class="reference">[۱۱]</sup><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>در هر یک از روزهای نوروز عامه، طبقه‌ای از طبقات مردم (دهقانان، روحانیان، سپاهیان، پیشه‌وران و اشراف) به دیدار شاه می‌آمدند و شاه به سخنان آنها گوش می‌داد و برای حل مشکلات آنها دستور صادر می‌کرد. در روز ششم، شاه حق طبقات گوناگون مردم را ادا کرده بود و در این روز، تنها نزدیکان شاه به حضور وی می‌آمدند.<sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-autogenerated9_12-0" class="reference">[۱۳]</sup></p> <p style="LINE-HEIGHT: 1.5em; MARGIN: 0.4em 0px 0.5em">شواهدی وجود دارد که در دوران ساسانی سال‌های کبیسه رعایت نمی‌شده‌است. بنابراین نوروز هر چهار سال، یک روز از موعد اصلی خود (آغاز<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>برج حمل) عقب می‌ماند و درنتیجه زمان نوروز در این دوران همواره ثابت نبود و در فصل‌های گوناگون سال جاری بود.<sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-autogenerated1_13-0" class="reference">[۱۴]</sup></p> <p style="LINE-HEIGHT: 1.5em; MARGIN: 0.4em 0px 0.5em">اردشیر بابکان، بنیان گذار سلسله ساسانیان، در سال<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>۲۳۰ میلادی<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>از دولت<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>روم<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>که از وی شکست خورده بود، خواست که نوروز را در این کشور به رسمیت بشناسند. این درخواست مورد پذیرش<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>سنای روم<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>قرار گرفت و نوروز در قلمرو روم به<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><i>Lupercal</i><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>معروف شد.<sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-autogenerated10_9-3" class="reference">[۱۰]</sup></p> <p style="LINE-HEIGHT: 1.5em; MARGIN: 0.4em 0px 0.5em">در دوران ساسانیان، ۲۵ روز پیش از آغاز بهار، در دوازده ستون که از خشت خام برپا می‌کردند، انواع حبوبات و غلات (برنج، گندم، جو، نخود، ارزن، و لوبیا) را می‌کاشتند و تا روز شانزدهم فروردین آنها را جمع نمی‌کردند. هر کدام از این گیاهان که بارورتر شود، در آن سال محصول بهتری خواهد داد. در این دوران همچنین متداول بود که در بامداد نوروز، مردم به یکدیگر آب بپاشند.<sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-autogenerated9_12-1" class="reference">[۱۳]</sup><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>از زمان<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>هرمز اول<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>مرسوم شد که مردم در شب نوروز آتش روشن نمایند.<sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-autogenerated9_12-2" class="reference">[۱۳]</sup><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>همچنین از زمان<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>هرمز دوم، رسم دادن سکه در نوروز به‌عنوان عیدی متداول شد.<sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-autogenerated10_9-4" class="reference">[۱۰]</sup></p> <h3 style="BACKGROUND-IMAGE: none; BORDER-BOTTOM-STYLE: none; BORDER-BOTTOM-COLOR: ; PADDING-BOTTOM: 0.17em; OVERFLOW-X: hidden; OVERFLOW-Y: hidden; MARGIN: 0px 0px 0.3em; WIDTH: auto; COLOR: black; FONT-SIZE: 19px; FONT-WEIGHT: bold; PADDING-TOP: 0.5em; background-origin: initial; background-clip: initial"><span id=".D9.86.D9.88.D8.B1.D9.88.D8.B2_.D9.BE.D8.B3_.D8.A7.D8.B2_.D8.A7.D8.B3.D9.84.D8.A7.D9.85" class="mw-headline">نوروز پس از اسلام</span><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span></h3> <div style="BACKGROUND-COLOR: transparent; MARGIN: 0.5em 0px 1.3em 1.4em; WIDTH: auto; FLOAT: right; CLEAR: right" class="thumb tright"> <div style="BORDER-BOTTOM: rgb(204,204,204) 1px solid; MIN-WIDTH: 100px; TEXT-ALIGN: center; BORDER-LEFT: rgb(204,204,204) 1px solid; PADDING-BOTTOM: 3px !important; OVERFLOW-X: hidden; OVERFLOW-Y: hidden; BACKGROUND-COLOR: rgb(249,249,249); PADDING-LEFT: 3px !important; WIDTH: 252px; PADDING-RIGHT: 3px !important; FONT-SIZE: 13px; BORDER-TOP: rgb(204,204,204) 1px solid; BORDER-RIGHT: rgb(204,204,204) 1px solid; PADDING-TOP: 3px !important" class="thumbinner"><img style="BORDER-BOTTOM: rgb(204,204,204) 1px solid; BORDER-LEFT: rgb(204,204,204) 1px solid; BACKGROUND-COLOR: rgb(255,255,255); VERTICAL-ALIGN: middle; BORDER-TOP: rgb(204,204,204) 1px solid; BORDER-RIGHT: rgb(204,204,204) 1px solid" class="thumbimage" alt="" src="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/21/Chehel-sotoon_chahar_shanbe_suri.jpg/250px-Chehel-sotoon_chahar_shanbe_suri.jpg" width="250" height="188"> <div style="BORDER-BOTTOM-STYLE: none; TEXT-ALIGN: right; PADDING-BOTTOM: 3px !important; LINE-HEIGHT: 1.4em; BORDER-LEFT-STYLE: none; PADDING-LEFT: 3px !important; PADDING-RIGHT: 3px !important; BORDER-TOP-STYLE: none; BORDER-RIGHT-STYLE: none; FONT-SIZE: 12px; PADDING-TOP: 3px !important" class="thumbcaption"> <div style="BACKGROUND-IMAGE: none; BORDER-BOTTOM-STYLE: none !important; BORDER-LEFT-STYLE: none !important; BORDER-TOP-STYLE: none !important; FLOAT: left; BORDER-RIGHT-STYLE: none !important; background-origin: initial; background-clip: initial" class="magnify"><img style="BACKGROUND-IMAGE: none; BORDER-BOTTOM-STYLE: none !important; BORDER-LEFT-STYLE: none !important; DISPLAY: block; BORDER-TOP-STYLE: none !important; BORDER-RIGHT-STYLE: none !important; VERTICAL-ALIGN: middle; background-origin: initial; background-clip: initial" alt="" src="http://bits.wikimedia.org/skins-1.19/common/images/magnify-clip-rtl.png" width="15" height="11"></div>نقشی از جشن<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>چهارشنبه سوری<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>در عمارتچهل ستون</div></div></div> <p style="LINE-HEIGHT: 1.5em; MARGIN: 0.4em 0px 0.5em">از برگزاری آیین‌های نوروز در زمان<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>امویان<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>نشانه‌ای در دست نیست و در زمان<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>عباسیان<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>نیز به نظر می‌رسد که خلفا گاهی برای پذیرش هدایای مردمی، از نوروز استقبال می‌کرده‌اند. با روی کار آمدن سلسله‌های<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>سامانیان<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>و<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>آل بویه، جشن نوروز با گستردگی بیشتری برگزار شد.<sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-autogenerated14_10-3" class="reference">[۱۱]</sup></p> <p style="LINE-HEIGHT: 1.5em; MARGIN: 0.4em 0px 0.5em">در دوران<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>سلجوقیان، به دستور<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>جلال‌الدین ملک‌شاه سلجوقی<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>تعدادی از ستاره شناسان ایرانی از جمله<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>خیام<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>برای بهترسازی گاهشمار ایرانی گرد هم آمدند. این گروه، نوروز را در یکم<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>بهار<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>(ورود آفتاب به<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>برج حمل) قرار دادند و جایگاه آن را ثابت نمودند.<sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-autogenerated14_10-4" class="reference">[۱۱]</sup><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>بر اساس این گاهشمار که به<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>تقویم جلالی<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>معروف شد، برای ثابت ماندن نوروز در آغاز بهار، مقرر شد که حدوداً هر چهار سال یک‌بار (گاهی هر پنج سال یک بار)، تعداد روزهای سال را به‌جای ۳۶۵ روز برابر با ۳۶۶ روز در نظر بگیرند. این گاهشمار از سال ۳۹۲ هجری آغاز شد.<sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-autogenerated1_13-1" class="reference">[۱۴]</sup></p> <p style="LINE-HEIGHT: 1.5em; MARGIN: 0.4em 0px 0.5em">نوروز در دوران<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>صفویان<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>نیز برگزار می‌شد. در سال<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>۱۵۹۷ میلادی،<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>شاه عباس صفوی<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>مراسم نوروز را در عمارت<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>نقش جهان<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>اصفهان<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>برگزار نمود و این شهر را پایتخت همیشگی ایران اعلام نمود.<sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-autogenerated10_9-5" class="reference">[۱۰]</sup></p> <h3 style="BACKGROUND-IMAGE: none; BORDER-BOTTOM-STYLE: none; BORDER-BOTTOM-COLOR: ; PADDING-BOTTOM: 0.17em; OVERFLOW-X: hidden; OVERFLOW-Y: hidden; MARGIN: 0px 0px 0.3em; WIDTH: auto; COLOR: black; FONT-SIZE: 19px; FONT-WEIGHT: bold; PADDING-TOP: 0.5em; background-origin: initial; background-clip: initial"><span id=".D9.86.D9.88.D8.B1.D9.88.D8.B2_.D8.A7.D8.B2_.D8.AF.DB.8C.D8.AF.DA.AF.D8.A7.D9.87_.D8.A7.D8.B3.D9.84.D8.A7.D9.85_.D9.88_.D8.AA.D8.B4.DB.8C.D8.B9" class="mw-headline">نوروز از دیدگاه اسلام و تشیع</span><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span></h3> <p style="LINE-HEIGHT: 1.5em; MARGIN: 0.4em 0px 0.5em">در<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>اسلام<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>و به ویژهٔ آیین<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>تشیع<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>به نوروز به عنوان روزی خجسته نگاه شده‌است و بر گرامی داشتن آن تأکید شده‌است. از دیدگاه شیعه، نوروز روز ظهور<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>امام زمان<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>است. در حدیثی از<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>امام صادق<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>آمده‌است:</p> <dl style="MARGIN-TOP: 0.2em; MARGIN-BOTTOM: 0.5em"> <dd style="LINE-HEIGHT: 1.5em; MARGIN-BOTTOM: 0.1em; MARGIN-LEFT: 0px; MARGIN-RIGHT: 1.6em">«روز نوروز همان روزی است که خداوند در آن از بندگانش پیمان گرفت که او را پرستش کنند و هیچ چیزی را شریک او ندانند و این که به پیامبران و اولیایش ایمان بیاورند و آن نخستین روزی است که خورشید در آن طلوع کرده، و بادهای باردار کننده در آن وزیده‌است و گلها و شکوفه‌های زمین آفریده شده‌است. و آن روزیست که کشتی نوح(ع) به کوه جودی قرار گرفت. و آن روزی است که در آن قومی که از ترس مرگ از خانه‌های خود بیرون آمدند و آنها هزارها نفر بودند پس خداوند آنها را بمیراند و سپس آنها را در این روز زنده کرد. و آن روزیست که جبرئیل بر پیامبر (ص) فرود آمد. و آن همان روزیست که ابراهیم(ع) بتهای قوم خود را شکست. و آن همان روزیست که پیغمبر خدا، امیرالمومنین علی(ع) را بر دوش خود سوار کرد تا بتهای قریش را از بالای خانه خدا به پائین انداخت و آنها را خرد کرد...»</dd></dl> <h3 style="BACKGROUND-IMAGE: none; BORDER-BOTTOM-STYLE: none; BORDER-BOTTOM-COLOR: ; PADDING-BOTTOM: 0.17em; OVERFLOW-X: hidden; OVERFLOW-Y: hidden; MARGIN: 0px 0px 0.3em; WIDTH: auto; COLOR: black; FONT-SIZE: 19px; FONT-WEIGHT: bold; PADDING-TOP: 0.5em; background-origin: initial; background-clip: initial"><span id=".D9.86.D9.88.D8.B1.D9.88.D8.B2_.D8.AF.D8.B1_.D8.AF.D9.88.D8.B1.D8.A7.D9.86_.D9.85.D8.B9.D8.A7.D8.B5.D8.B1" class="mw-headline">نوروز در دوران معاصر</span><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span></h3> <p style="LINE-HEIGHT: 1.5em; MARGIN: 0.4em 0px 0.5em">نوروز به عنوان یک میراث فرهنگی در دوران معاصر همواره مورد توجه مردم قرار داشته و هر ساله برگزار می‌شود. البته برگزاری جشن نوروز به صورت آشکار در برخی از کشورها توسط برخی حکومت‌ها برای مدت زمانی ممنوع بوده‌است. حکومت<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>شوروی<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>برگزاری جشن نوروز را در برخی از کشورهای آسیای میانه مانند<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>ترکمنستان،<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>قرقیزستان<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>و<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>تاجیکستان<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>ممنوع کرده بود و این ممنوعیت تا زمان<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>میخائیل گورباچف<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>ادامه داشت. با این وجود، مردم این مناطق نوروز را به‌گونهٔ پنهانی و یا در روستاها جشن می‌گرفته‌اند.<sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-18" class="reference">[۱۹]</sup><sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-autogenerated2_19-0" class="reference">[۲۰]</sup><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>همچنین برخی از مردم این مناطق برای جلب موافقت مقامات محلی نام دیگری بر روی نوروز می‌گذاشتند؛ به‌طور مثال در تاجیکستان، مردم با اطلاق<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><i>جشن لاله</i><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>یا<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><i>جشن ۸ مارس</i><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>سعی می‌کردند که آیین‌های نوروز را بی مخالفت مقامات دولتی به جای آورند.<sup style="LINE-HEIGHT: 1em; FONT-STYLE: normal; FONT-WEIGHT: normal" id="cite_ref-autogenerated13_7-7" class="reference">[۸]</sup><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>همچنین در<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>افغانستان، در دوران حکومت<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>طالبان، برگزاری جشن نوروز ممنوع بود و این حکومت تنها<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>تقویم هجری قمری<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>را به رسمیت می‌شناخت.</p> <p style="LINE-HEIGHT: 1.5em; MARGIN: 0.4em 0px 0.5em"><strong>در ادامه نوشتار می خوانید:</strong></p> <ul> <li> <div style="LINE-HEIGHT: 1.5em; MARGIN: 0.4em 0px 0.5em"><font size="2"><font color="#ff0000"><span id=".D9.86.D9.88.D8.B1.D9.88.D8.B2_.D8.AF.D8.B1_.D8.B3.D8.B1.D9.88.D8.AF.D9.87.E2.80.8C.D9.87.D8.A7.DB.8C_.D9.81.D8.A7.D8.B1.D8.B3.DB.8C" class="mw-headline">نوروز در سروده‌های فارسی</span><span class="Apple-converted-space"> </span></font></font></div> </li><li><font size="2"><font color="#ff0000"><span id=".D8.AC.D8.BA.D8.B1.D8.A7.D9.81.DB.8C.D8.A7.DB.8C_.D9.86.D9.88.D8.B1.D9.88.D8.B2" class="mw-headline">جغرافیای نوروز</span><span class="Apple-converted-space"> </span></font></font> </li><li><span class="Apple-converted-space"><font size="2"><font color="#ff0000"><span id=".D8.A2.DB.8C.DB.8C.D9.86.E2.80.8C.D9.87.D8.A7" class="mw-headline">آیین‌ها</span><span class="Apple-converted-space"> </span></font></font></span> </li><li><span class="Apple-converted-space"><span class="Apple-converted-space"><font size="2"><font color="#ff0000"><span id=".D8.BA.D8.B0.D8.A7.D9.87.D8.A7.DB.8C_.D9.86.D9.88.D8.B1.D9.88.D8.B2.DB.8C" class="mw-headline">غذاهای نوروزی</span><span class="Apple-converted-space"> </span></font></font></span></span> </li><li><span class="Apple-converted-space"><span class="Apple-converted-space"><span class="Apple-converted-space"><font size="3"><font color="#ff0000"><span id=".D9.85.D9.86.D8.AA.D9.82.D8.AF.D8.A7.D9.86_.D9.86.D9.88.D8.B1.D9.88.D8.B2" class="mw-headline"><font size="2">منتقدان نوروز</font></span><span class="Apple-converted-space"> </span></font></font></span></span></span></li></ul></span></span> text/html 2013-03-12T10:30:41+01:00 sarzamineahorai.mihanblog.com آراد . پیشینه ی جشن چهارشنبه سوری http://sarzamineahorai.mihanblog.com/post/115 <p dir="rtl" align="justify">&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;<img src="http://up.alamto.com/m/img/4shanbe2.jpg">&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</p><p dir="rtl" align="justify">از دیرباز تا کنون، آتش در نزد ایرانیان از ارزش و جایگاه خاصی برخوردار بوده است و بیشتر جشن ها و آیین ها پیوند نزدیکی با آتش داشته و دارند. گمان می رود که جشن چهارشنبه سوری نوع تغییر یافته ای از گاهنبار «همس پت میدیم گاه» ششمین و آخرین گاهنبار سال است. بخش نخست این واژه یعنی «همس» از «هم» به معنی گرما و تابستان در زبان اوستایی گرفته شده است و واژه ی همس پت میدیم روی هم به معنی برابر شدن روز و شب و آغاز گرما است و این گاهنبار در روز نخست پنجه ی پایان اسفندماه برگزار می شده است.</p> <p dir="rtl" align="justify">در هیچیک از متون باقیمانده ی پیش از اسلام اشاره ای به جشن چهارشنبه سوری نشده است. در اوستا، کتیبه های عیلامی، هخامنشی، اشکانی و ساسانی و نیز در متون پهلوی و حتی در روایت های مورخان یونانی درباره ی ایران نیز درباره ی جشن چارشنبه سوری سخنی گفته نشده است.<br>متون دوران پس از اسلام نیز در این باره تقریبا ساکت بوده اند، حتی در آثار محقق دقیقی همچون «ابوریحان بیرونی» نیز درباره ی آن توضیحی داده نشده است. اما برخی اشاره ها در تعدادی از متون کهن، نشان دهنده ی این است که گویا چارشنبه سوری نه تنها برگزار می شده، بلکه از آن به عنوان «<b>عادت قدیم</b>» نیز نام برده شده است.<br>نخستین و کهن ترین کتابی که در آن به چنین آتش افروزی اشاره شده است، کتاب «<b>تاریخ بخارا</b>» نوشته ی ابوبکر محمد بن جعفر نرشخی (286 تا 358 هجری قمری) است. در این کتاب که به نام «مزارات بخارا» نیز شناخته می شود، واقعه ای به شرح زیر از میانه ی سده ی چهارم و زمان «منصور بن نوح سامانی» نقل شده است :</p> <p dir="rtl" align="justify">«... و چون امیر منصور بن نوح به مُلک بنشست، اندر ماه شوال سال سیسد و پنجاه، به جوی مولیان، فرمود تا آن سرای را دیگر بار عمارت کردند و هرچه هلاک و ضایع شده بود بهتر از آن به حاصل کردند. آن گاه امیر به سرای بنشست و هنوز سال تمام نشده بود که چون «شب سوری» چنان که «عادت قدیم» است، آتشی عظیم افروختند. پاره ای از آن بجست و سقف سرای در گرفت و دیگر باره جمله سرای بسوخت.»</p> <p dir="rtl" align="justify">در این روایت هرچند به صراحت به زمان برگزاری جشن اشاره نشده است، اما عبارت «هنوز سال تمام نشده بود» و نیز «شب سوری» گویا اشاره به مراسم چارشنبه سوری دارد که شاید در آن زمان، انجام مراسم در شب چارشنبه، تثبیت نشده بوده است.</p> <p dir="rtl" align="justify">دومین متن کهن که اشاره ای هرچند غیر مستقیم به جشن چارشنبه سوری دارد، <b>شاهنامه ی فردوسی</b> است. در داستان بهرام چوبینه با «پرموده» پسر ساوه شاه آمده است که هنگامی که هر دو سپاه آماده ی رزم بودند، ستاره بینی بهرام را پند می دهد که :</p> <p dir="rtl" align="justify"><b>ستاره شمر گفت بهرام را&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; که در «چارشنبه» مزن کام را<br>اگر زین بپیچی گزند آیدت&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; همه&nbsp; کار&nbsp; ناسودمند&nbsp; آیدت<br>یکی باغ بُد درمیان سپاه&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; از این روی و زان روی بُد رزمگاه<br>بشد «چارشنبه» هم از بامداد&nbsp;&nbsp;&nbsp; بدان&nbsp; باغ&nbsp; که&nbsp; امروز&nbsp; باشیم&nbsp; شاد<br>ببردند پر مایه گستردنی&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; می و رود و رامشگر و خوردنی<br>.<br>.<br>.<br>ز جیهون همی آتش افروختند&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; زمین و هوا را همی سوختند</b></p> <p dir="rtl" align="justify">چند روز پیش از نوروز مردمانی به نام آتش آفروزان که پیام آور این جشن اهورائی&nbsp; بودند به شهرها و روستاها&nbsp;می رفتند تا مردم را برای این آئین آماده کنند. آتش افروزان ، زنان و مردانی بسیار هنرمند بودند که با برگزاری نمایش های خیابانی، دست افشانی ها ، سروده ها و آوازهای شورانگیز به سرگرم کردن و خشنود ساختن مردمان می پرداختند. هدف آنها انتقال نیروی فزاینده و نیک به مردمان برای چیره شدن بر غم و افسردگی بود. آنها که زنان و مردان شادی بخش خوانده می شدند در روزگار ما هنوز نمود&nbsp; کوچکی از خود را زیر نام خواجه پیروز یا حاجی فیروز زنده نگاه داشته اند که البته از هنرمندی زن یا مرد آتش افروز در&nbsp;&nbsp;دوران&nbsp; گذشته بسیار دور است. </p> <p dir="rtl" align="justify">&nbsp;از هفت روز پیش از نوروز تا دو هفته پس از نوروز با پدید آمدن تاریکی شامگاه، آتش افروزان در تمام نقاط شهر و ده آتش&nbsp;می افروختند که آن را تا برآمدن خورشید روشن نگاه می داشتند. دختران و پسران دور آتش گرد می آمدند و به پایکوبی و سرود خوانی و پرش از روی آتش می پرداختند. این آتش ، نماد و نشانه ی&nbsp; نیروی مهر <font color="#ff0000"><font size="3">میترا</font> </font>و نور و دوستی بود. </p> <p dir="rtl" align="justify">آیین آتش افروزی تا روزگار ما بر جای مانده و نام "چهار شنبه سوری" بر خود گرفته است..</p> <p dir="rtl" align="justify"><strong><font style="BACKGROUND-COLOR: #ffcc33">در ادامه مطلب میخوانید:</font></strong></p> <ul> <li> <div align="justify">&nbsp;<b>آتش‌افروزی</b></div> </li><li> <div align="justify"><b>خواجه پیروز (آتش افروز)</b></div> </li><li dir="rtl"> <h3 align="justify"><i><font size="2">گزیده ای از مراسم ویژه ی چهارشنبه سوری در جای جای ایران</font></i></h3></li></ul> <p dir="rtl" align="justify">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</p> text/html 2013-01-23T11:51:33+01:00 sarzamineahorai.mihanblog.com آراد . نقش غنایم و ثروت هند در ساختار اقتصادی غزنویان http://sarzamineahorai.mihanblog.com/post/249 <hr style="border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-top-style: solid; border-top-color: rgb(204, 204, 204); height: 1px; color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 17px;"><p style="margin: 15px 0px; padding: 0px; border: 0px; outline: 0px; color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 17px; text-align: justify;"><br><img class="multithumb" src="http://www.philosociology.ir/cache/multithumb_thumbs/b.150.100.16777215.0...images.stories.map.jpg" width="100" height="100" align="left" hspace="6" alt="" title="" border="" style="margin: 5px; padding: 0px; border: 0px; outline: 0px; background-color: transparent;"></p><p style="margin: 15px 0px; padding: 0px; border: 0px; outline: 0px; color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 17px;"></p><p style="margin: 15px 0px; padding: 0px; border: 0px; outline: 0px; color: rgb(51, 51, 51); font-family: Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 17px; text-align: justify;">▬&nbsp;از غنائم جنگی هندوستان، یک نوع دیگر آن بردگان و اسرایی بودند که نقش بسیار موثری در رونق بخشی به تجارت و اقتصاد دوره غزنویان داشتند.<br>▬&nbsp;آن‌ها در حد وسیعی وارد بازارهای شهرهای غزنوی شده و خود به خود باعث فعال‌تر شدن دادوستد و به طور کلی، اقتصاد بازارها می‌شدند. این موضوع از آن‌چنان اهمیتی برخوردار بوده است که تقریباً، در اغلب منابع وقتی از غنائم جنگی سخن به میان می‌آید آمار اسرا و بردگان نیز به طور جداگانه ارائه می‌شد. در این‌جا به دو نمونه از گزارش‌های منابع که حقیقتاً بسیار چشمگیر و تکان‌دهنده است توجه کنید: گزارش نخست از عتبی است که بردگان جنگ ناردین را بیش از تعداد سپاهیان غزنوی دانسته است، او در این زمینه می‌گوید: «سواد عدد سپاه در میان عدد سیاهان هند ناچیز شد و برده از قیمت بیفتاد، چنان‌که هر جمّال و حمّال و کنّاش و نخّاس خواجه شد و خداوند بنده بسیار و برده بی‌شمار گشت».<br>▬&nbsp;گزارش دوم از گردیزی است که به غنائم سفر جنگی قنوج در سال ۹۰۴ هـ.ق. اشاره دارد. او تعداد برده‌های آن جنگ را پنجاه و سه هزار نفر ذکر می‌کند که رقم بسیار بالایی به حساب می‌آید. عتبی نیز به هنگام گزارش غنائم آن جنگ در مورد برده‌ها چنین می‌گوید: «چون سلطان از دیار هند مظفر و منصور با اموال و نفایس نامحصور بازگشت، چندان برده بیاورد که نزدیک بود که مسارب (مشارب) و مشارع غزنه برایشان تنگ آید و مآکل و مطاعم آن نواحی برایشان وفا نکند و از اقصی اقطار اصناف تجار روی به غزنه آوردند و چندان برده به اطراف خراسان و ماورا النهر و عراق بردند که عدد ایشان بر عدد حرایر و احرار زیادت شد و مردم سپید چهره در میان ایشان گم گشت». او هم‌چنین، می‌گوید: «...کثرت برده به جایی رسید که از دو درم تا غایت ده درم قیمت هر یک زیادت نشد».<br>▬&nbsp;برخی دیگر، در خصوص بردگان آن جنگ گفته‌اند: پس از مراجعت سلطان محمود به غزنین در این شهر به اندازه‌ای برده فراوان شد که جهت مسکن ایشان اماکن مخصوصی بنا نهادند و تجار از اطراف و اکناف جهت خرید ایشان به پایتخت غزنویان روی آوردند و آمدن این تجار باعث رونق بازارها و تجارت شد.<br>▬&nbsp;نکته مهم این است که بردگان و غلامان هند، تنها رونق‌بخش امر تجارت نبودند، بلکه در ارتش غزنویان نیز نقش بسیار موثری داشتند. سلاطین غزنوی پس از هر جنگ بردگان را که جزو یک پنجم سهام آن‌ها بود در جرگه ارتش وارد می‌کردند. بردگان هندی فرماندهی از خود داشتند که سپاه‌سالار هندویان خوانده می‌شد و تحت قیادت حاجب بزرگ بود. آن‌ها در غزنه پادگان جداگانه‌ای داشتند. تشکیل ارتش غزنویان از اقوام و نژادهای مختلف باعث تحسین و ستایش برخی از منابع از آن‌ها شده و چنین سیاستی را حاکی از بینش بسیار عالی سلاطین آن سلسله دانسته‌اند. کیکاوس سلطان محمود را به خاطر انتخاب غلامان پادشاهی از میان ترکان و هندیان می‌ستاید، به این دلیل که «دایم هندوان را به ترکان ترسانیدی و ترکان را به هندوان، تا هر دو جنس از بیم یکدیگر مطیع او بودندی». در صورتی که «اگر پادشاه را لشکر از یک جنس باشد، همیشه اسیر لشکر خویش بوده و دایم زبون باشد، از بهر آن‌که یک جنس متفق باشند و ایشان را به یکدیگر نتوان مالید». خواجه نظام الملک نیز در فصلی از کتاب خود تحت عنوان «اندر لشکر داشتن از هر جنس» تنوع ملیت‌ها در ارتش غزنوی را می‌ستاید و می‌گوید عادت سلطان محمود چنان بوده است که لشگر از ملیت‌های مختلف می‌داشته و این لشگریان هر یک جداگانه تحت حفاظت نگهبانان خود اردو می‌زدند و اگر روز نبرد بود هردسته از برای نام و ننگ می‌کوشیدند و جنگ هرچه سخت‌تر می‌کردند. وجود سپاهان هندی سبب موازنه قدرت در برابر ترکان می‌شد. وقتی که در سال ۱۲۴ هـ.ق. یعنی، پنجاه روز پس از وفات محمود، به واسطه عدم وفاداری بسیاری از لشگریان، رفتن به سوی مسعود، این هندیان بودند که تحت ریاست فرماندهشان سوند هرای نه تنها به محمد وفادار ماندند، بلکه بسیاری از آن‌ها وقتی به تعقیب خیانتکاران پرداختند طی جنگی کشته شدند که از جمله کشته‌شدگان سوند هرای بود یا در مورد دیگر، دو سپاهسالار ترک اریارق و آسغتگین در سال ۲۲۴ هـ.ق. قربانی کینه سلطان علیه محمودیان شدند و از مقام سپاهسالاری به زیر کشیده شدند. آسغتگین کوششی بی‌ثمر کرد تا به خوارزم بگریزد، اما، دستگیر شد و به غزنه آورده شد. سلطان پانصد تن از سواران و پیادگان هندی را به مراقبت او گماشت. بدیهی است که سلطان بدین خاطر هندیان را به نگهبانی آسغتگین مأمور کرد که ترکان هموطن سالار افتاده بودند و چه بسا که با او همدری می‌کردند، بنا بر این، گماردن ترکان به محافظت او شرط احتیاط نبود و نیز در همان سال مسعود عموی خویش یوسف بن سبکتگین را در بازگشت یوسف از سفر جنگی وی به قصدار توقیف کرد و او را در معیت نگهبانان مرکب از سه مقدم، سه نقیب و پانصد سوار و سیصد پیاده گزیده که همگی از هندیان بودند به قلعه‌ای فرستاد و در آن‌جا محبوس کرد. به طور کلی، همیشه در سفرهای مختلف سلطان مسعود دو هزار نفر از غلامان هندی در رکاب او حضور داشتند. سربازان هندی از قابلیت جنگی خوبی برخوردار بودند و غزنویان پیوسته شاهزادگان راجپوت را به چشم حریفان سرسخت می‌نگریستند. شکست و هزیمت سپاهیان هندی که در سال ۵۲۴ هـ.ق. از جانب دولت غزنه برای جنگ با آل بویه به کرمان گسیل شده بودند ظاهراً، واقعه‌ای استثنایی بود. وانگهی مذهب آنان برای استخدام در ارتش غزنوی که سلاطین آن سخت‌گیری مذهبی متظاهرانه‌ای داشتند مانعی ایجاد نمی‌کرد. مولف تاریخ سیستان از کشتار و ستمی که لشگریان هندی کافر محمود در سال ۳۹۳ هـ.ق. بر مردم مسلمان و مسیحی زرنج کرده بودند، به تلخی می‌نالد.<br>برداشت از دنیای اقتصاد</p>